also available in English…>>.. English text also available

het eerste wat ik zag, staand op de parkeerplaats

De bovenstaande foto was het eerste wat ik zag vanochtend toen ik uit mijn raampje keek.
Geweldig toch.
Ik heb mijn routine een beetje veranderd. Ik rijd nu ‘s ochtends en ‘s avonds en in de middag golf ik of werk ik online in het clubhuis. Het is beter voor mijn camper. Rijden tijdens de heetste uren van de dag maakt de motor te heet en dan ga ik helemaal niet meer harder dan 70 km per uur. Maar dat hoort allemaal bij ‘het avontuur’.
Nu parkeer ik dus ‘s avonds in een bos of op een dorpsplein en kan ik deze mooie foto’s maken.

Ik laat de Tsjechische Republiek achter mij

czech-flagWat een mooi land ben ik gepasseerd de afgelopen twee weken. En wat een mogelijkheden voor iedereen die op zoek is voor een (tweede) buitenhuis (rondom) of in de buurt van een golfbaan.
Vriendelijke mensen, die wel moeite hebben met de Engelse of Duitse taal, maar ze proberen het allemaal en blijven beleefd en behulpzaam.
Te veel golfbanen om uit te kiezen. Ik bleef bij mijn lijn van Slowakije naar Dresden in mijn doelstelling om midden juni met mijn tour in Zweden te zijn. Soms dacht ik wel eens; waarom zo’n haast, ik kan best een dag langer blijven.
Het gegeven dat ik niet echt met de mensen kon praten begon me te irriteren. Want Irene is naar Zurich en dus reis ik alleen vanaf het begin van deze week. Moeilijk om aan te wennen. Te veel tijd om na te denken en beslissingen te maken. Ik heb daarom de beslissing gemaakt dat ik het aanzie tot na Zweden wanneer ik rondtour in Nederland.

Op golf gebied had ik een verschrikkelijke week. Spelen in de regen en daarbij gingen al mijn ballen ‘airborn’ de laatste dagen. Geduld is het woord, denk ik. Blijven trainen en dan zal er een moment komen.
Ondertussen rijd ik door Duitsland. Het oostelijk deel tussen Dresden en Berlijn. Omdat ik grote steden en snelwegen vermijd ben ik gewend door kleine dorpjes en mooie bossen te rijden. Hier is alles compleet alles. Perfect asvalt en erg rechte wegen, maar oh zo saai. Niets te zien, kilometers aan een stuk. En omdat de wegen veel hellend vlak zijn heeft mijn camper het er maar moeilijk mee.
Ik merk dat ik geïnteresseerd ben in de recente geschiedenis van dit land en zijn mensen. Ik realiseer me wat vrijheid is en wat ik kan doen door de vrijheid van reizen. Gisteren sprak ik met de clubhuis dame over het verleden. Wat is beter? Haar antwoord was niet meteen; nu.
Trouwens vreemd; werken in een golf clubhuis en zelf niet golfen. En dat in een clubsituatie waar al het andere op basis van vrijwilligerswerk gaat.

Enfin, receptionistes zijn sowieso niet mijn partners in deze tour. Vaak (lees: altijd) loop ik binnen, leg mijn concept en doelstelling uit en dan… moet ze even bellen, want ze kan geen beslissing maken. Misschien denk je nu, yeah dan had je van te voren maar een mail moeten sturen. Nou ik kan je vertellen. Heb ik gedaan, maar in 95% van de gevallen geen antwoord. Ik kan mijn tijd dus beter besteden.

ook de parkeerplaats mooi maken met bloemenHet laatst punt wat ik wil aanhalen in het blog bericht van deze week.
Het begint mij op te vallen wat het verschil maakt tussen een mooie en een minder mooie baan (IN MIJN MENING!)
De zeer zeer zeldzame golfbanen daargelaten waar de greens slecht en de fairways niet gemaaid zijn, is dit bij alle banen goed geregeld. Wat het verschil maakt, is het onderhoud rondom de baan en vooral het clubhuis en de parkeerplaats. Voorbeelden: hole borden niet geschilderd of verroest, overal gras tussen de tegels op de terrassen en de parkeerplaats, geen decoratie op de tafel op de terrassen, rommelige gebouwen waar de green keepers hun materiaal bewaren, modderige paden om op te lopen.
Ik weet dat het allemaal om geld draait, maar in mijn mening is er slechts één persoon nodig voor deze full time functie om al deze kleine dingen in orde te houden. Of je kunt een groepje vrijwilligers vinden die het leuk vinden om hun baan er mooi uit te laten zien.
Maar waarschijnlijk om extra kosten en organisatie te vermijden, al deze kleine dingen moeten gedaan worden door het reeds aanwezige personeel en die hebben allemaal al betere dingen te doen in hun eigenlijke werkbeschrijving.

Zo, enkele ervaringen en gedachtegangen. Je leest van mij volgende week, waarschijnlijk vanuit Zweden.

 

dit was de horizon toen ik naar bed ging gisterenavond…..

thank you mother nature